Η Ιστορία μας

Ο Χορευτικός Όμιλος Θεσσαλονίκης (ΧΟΘ) ιδρύθηκε το Δεκέμβριο του 1990 από μια ομάδα ανθρώπων που είχαν σαν κοινό στοιχείο την αγάπη τους για την ελληνική παράδοση. Αυτό το κοινό στοιχείο αποτελεί και σήμερα έναν από τους βασικούς στόχους του συλλόγου. Ο ΧΟΘ ενδιαφέρεται και προσπαθεί να διασώσει, να διατηρήσει αλλά και να διαδώσει την ελληνική παράδοση μέσω του χορού, του τραγουδιού και της μουσικής της κάθε περιοχής.

Έδρα του ΧΟΘ αποτελεί η Καλαμαριά Θεσσαλονίκης από όπου και ξεκινούν όλες οι ιδέες και οι προσπάθειες για τη διατήρηση και τη μετάδοση της ελληνικής παράδοσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κάλυψη των βασικών λειτουργικών και οικονομικών αναγκών του συλλόγου στηρίχτηκε και συνεχίζει να στηρίζεται ακόμη και σήμερα στις εισφορές των μελών του. Παράλληλα, ο ΧΟΘ έχει την άριστη υλικοτεχνική και ηθική συμπαράσταση του Δήμου Καλαμαριάς αλλά και άλλων φορέων της Βόρειας Ελλάδας.

Ο χαρακτήρας και οι αρχές του ΧΟΘ βασίστηκαν από την αρχή της λειτουργίας του τόσο στη διοικητική όσο και την οικονομική του αυτονομία με σκοπό να δοθεί βαρύτητα στην εθελοντική προσφορά όλων των μελών του. Αυτό μπορεί να διαπιστωθεί εύκολα μέσω της παρακολούθησης των διαδικασιών λειτουργίας του συλλόγου, οι οποίες είναι απόλυτα δημοκρατικές και στοχεύουν στη συμμετοχή όλων των μελών στη λήψη αποφάσεων που αφορούν το παρόν και το μέλλον του ΧΟΘ.

Από την αρχή της ίδρυσης του ΧΟΘ δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην ελεύθερη έκφραση των μελών του και ταυτόχρονα καλλιεργήθηκε το αίσθημα της συμμετοχής σε μια ομάδα η οποία θέτει κοινούς στόχους για όλους. Για την πραγματοποίηση όμως αυτών των στόχων είναι απαραίτητη η συλλογική δουλειά και η συνεργασία μεταξύ όλων των μελών του συλλόγου. Η προσπάθεια αυτή να καλλιεργηθεί ένα κλίμα συνεργασίας αλλά και προσφοράς αποδεικνύεται από τη δημιουργία τράπεζας αίματος του ΧΟΘ. Επιπλέον, προωθήθηκε η συμμετοχή σε εκδηλώσεις για φιλανθρωπικούς σκοπούς και έγινε επίσης προσπάθεια οργανωμένης βοήθειας, μέσω του συλλόγου, σε κοινωφελή ιδρύματα.

Η διαμόρφωση ενός πλαισίου κοινών στόχων για τα μέλη του συλλόγου, αλλά πάνω από όλα η δημιουργία και η καλλιέργεια ενός κοινού τρόπου σκέψης επηρέασε και τη στάση του ΧΟΘ απέναντι στην ελληνική παράδοση. Στον τομέα αυτό, καμία γνώση ή πληροφορία δε λαμβάνεται ως δεδομένη και δεν παρουσιάζεται ως απόλυτα σωστή στα τμήματα του συλλόγου. Έτσι, όσον αφορά τη διαδικασία της εκπαίδευσης, οι δάσκαλοι δεν παρουσιάζουν τους χορούς, τις μουσικές και τα τραγούδια ως στατικές εκδηλώσεις όπως στο παρελθόν, αλλά ως δυναμικά αναπτυσσόμενες δυνατότητες έκφρασης του ανθρώπου.