Αλα γαλλικά!

Μια φορά κι ένα καιρό, κοσμοκράτειρα στα σαλόνια των μορφωμένων ήταν η γαλλική γλώσσα.

Από τότε κάμποσες γαλλικές λέξεις έχουν ενταχθεί στο λεξιλόγιό μας και θέλουν… ντελικάτο χειρισμό.

Ας δούμε μερικές από τις πιο συνηθισμένες: σεμέν, καρέ, κολιέ, μπρασελέ, βολάν, ντεμπραγιάζ, φουαγιέ, παλτό, μαντό, μαγιό, κονσομέ, μανικιούρ.

Και πολλές πολλές άλλες.

Όλες, μα όλες, οι λεξούλες αυτές , ανεξάρτητα από το γένος τους στα γαλλικά ή από αυτό της αντίστοιχης ελληνικής λέξης όταν χρησιμοποιούνται στα ελληνικά :

  1. είναι πάντα ουδέτερες. Δηλαδή είναι το κολιέ, το μαγιό, το κονσομέ, το καρέ κλπ.
  2. δεν έχουν πληθυντικό. Δηλαδή όταν αναφερόμαστε σε πλήθος, αυτές παραμένουν απολύτως αναλλοίωτες, πχ : τα μαγιό, τα σεμέν, τα μπρασελέ, κλπ, επομένως λέξεις όπως ο κονσομές, οι κολιέδες, τα μαντά, τα μανικιούρια κλπ είναι τουλάχιστον …….κακής αισθητικής.

Και με την ευκαιρία, να δούμε και πώς είναι στα ελληνικά αυτές οι λέξεις, σε περίπτωση που θέλουμε να τις χρησιμοποιούμε ελληνιστί, έτσι για επίδειξη……

Σεμέν = μονοπάτι.
Η χρήση του αναφέρεται σε εργόχειρα.

Χρησιμοποιήθηκε για μακρόστενα εργόχειρα αρχικά, που μοιάζουν με δρόμο πάνω στα έπιπλα.

Καρέ = τετράγωνο.
Κολιέ = από τη λέξη «κολ» που σημαίνει λαιμός.
Μπρασελέ = βραχιόλι. Βολάν = αυτό που πετάει.
Αμπραγιάζ = συμπλέκτης
Φουαγιέ = προθάλαμος.
Μαντό = ελαφρύ πανωφόρι
Κονσομέ = ζωμός διαυγής.

Η λέξη σχετίζεται με τη λέξη «κατανάλωση».
Μανικιούρ = θεραπεία χεριών.

Βέβαια, ευλόγως προκύπτει η ερώτηση : και τι γίνεται με τους καναπέδες, τους μπουφέδες, τους μπερέδες, τους πουρέδες, τους στυλούς και ενίοτε και τα παλτά;;;;;
Η μόνη πιθανή απάντηση είναι ότι όλες αυτές οι γαλλικές λέξεις εντάχθηκαν στους καθημερινούς διαλόγους αρκετά παλιά και ελληνοποιήθηκαν κάπως βάναυσα.
Oι πρώτες από τις παραπάνω ίσως ευθυγραμμίστηκαν με λέξεις τούρκικης προέλευσης, παρόμοιες στην προσφορά, όπως ο μπερντές, ο σεφτές κ.α. που η ελληνοποίησή τους έγινε υπό άλλη γλωσσική επίδραση.
Επίσης αξίζει να προσέξουμε ότι, ενώ όλοι λέμε «ο καναπές», το μεζεδάκι το λέμε «το καναπέ».

Ενώ λέμε «ο μπουφές», η παράθεση εδεσμάτων στο όρθιο συχνά λέγεται «το μπουφέ».
Ο δε «στυλός» κι « ο μπερές» εξ΄ ίσου συχνά λέγονται και «το στυλό» και «το μπερέ». Άρα ενδείξεις του προτιμητέου ουδέτερου γένους υπάρχει ακόμη και στα πιο πολλά από αυτά ….

Ορβουάρ!!

Σχετικά