Εκδρομή του Εφηβικού Τμήματος του Χ.Ο.Θ. στην Κόνιτσα

«O Μάϊος μας έφθασε, εμπρός βήμα ταχύ, να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή…».

Έτσι έλεγε ένα παμπάλαιο ποιηματάκι, το εφηβικό τμήμα του Χ.Ο.Θ. το πήρε πολύ σοβαρά και νάτοι που ξεκίνησαν για Κόνιτσα, Σάββατο 11 του Μαΐου και ιδού πώς πέρασαν, δια χειρός τους :

«….Σάββατο 11 του Μαΐου και το εφηβικό τμήμα του Χορευτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης ξεκινήσαμε για έναν αγαπημένο προορισμό και μια γεμάτη διήμερη εκδρομή. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Χ.Ο.Θ. βρέθηκε στην Κόνιτσα, αλλά ήταν η πρώτη φορά που εμείς βρεθήκαμε εκεί.

Όχι βέβαια μόνοι μας, αλλά με την παρέα του δασκάλου μας Αντώνη Ζάχου και άλλων δύο συνοδών.
Πρώτη στάση, η Ιερά Μονή Παναγίας Μολυβδοσκέπαστης. Ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια στην Ελλάδα, που απέχει μόλις 17 χιλιόμετρα από την Κόνιτσα και 300 μέτρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα, μέσα σε μια κατάφυτη περιοχή στη συμβολή δύο ποταμών. Λέγεται Μολυβδοσκέπαστη διότι ολόκληρη η στέγη του ναού ήταν σκεπασμένη με φύλλα μολυβιού. Το μολύβι βέβαια το πήραν οι Τούρκοι για να κάνουν βόλια και έμεινε έκτοτε η ονομασία χωρίς να είναι σκεπασμένη με μολύβι.

Έπειτα από την επίσκεψη στην Μονή, βρεθήκαμε στην Κόνιτσα. Τακτοποιηθήκαμε στα δωμάτια μας και ξαναπήραμε το δρόμο. Αυτή τη φορά για προγραμματισμένο πικ νικ με προγραμματισμένο και τον προορισμό : το Γεφύρι του Βοϊδομάτη.
Ένα γεφύρι που βρίσκεται 2 χιλιόμετρα από το χωριό Κλειδωνιά και χτίστηκε το 1853, στο τελείωμα της χαράδρας του Βίκου. Μπορεί οι φήμες που ακολουθούν το γεφύρι να μην είναι καλές, αλλά η ομορφιά του τοπίου μαγευτική και αυτό βοήθησε στην υπέροχη διάθεση όλων μας για ένα υπέροχο γεύμα δίπλα στο ποτάμι. Μετά το φαγητό στην ύπαιθρο, επιστροφή στα δωμάτια, λίγη ξεκούραση και έπειτα πρόβα.

Το εφηβικό τμήμα του Χορευτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης συναντήσαμε το εφηβικό τμήμα του Χορευτικού Ομίλου Κόνιτσας σε ένα σεμινάριο αφιερωμένο στους χορούς και στις μουσικές του τόπου. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδιά που μας υποδέχτηκαν και στον δάσκαλό τους, Γιάννη Κατσίλη, όχι μόνο για την εισήγηση που έκανε, αλλά και για το μεράκι και την αγάπη με την οποία περιβάλλει τη μουσικοχορευτική παράδοση του χωριού αυτού.

Τέλος σεμιναρίου και ώρα για φαγητό και περίπατο στη βραδινή Κόνιτσα… για λίγο, μιας και το πρόγραμμα της ημέρας μας ήταν βαρύ ..και ακολουθούσε και η επόμενη…
Κυριακή λοιπόν ξημέρωσε και ώρα για μια ακόμη βόλτα, όμορφη και λίγο δύσκολη… Στην νοτιοδυτική άκρη της πόλης, ακριβώς στην είσοδο της χαράδρας του Αώου, βρίσκεται το μεγάλο μονότοξο πέτρινο Γεφύρι της Κόνιτσας, το οποίο χτίστηκε το 1870-71 και έχει σήμερα 36 μέτρα άνοιγμα και 20 μέτρα ύψος. Αυτός ήταν και ο επόμενος μας προορισμός.
Από εκεί σειρά είχε η Ιερά Μονή Στομίου, μέσα στην καρδιά του φαραγγιού του Αώου. Η τοποθεσία της είναι εντυπωσιακή. Η διαδρομή για να φτάσει κανείς εκεί, είναι σαγηνευτική, δίπλα στο ποτάμι, 5 χιλιόμετρα, μια ώρα περίπου με τα πόδια.

Μια από τις πιο δυνατές στιγμές της εκδρομής μας ήταν και η συνάντησή της ομάδας μας με τον πατέρα Κοσμά μέσα στο μοναστήρι και βέβαια η κουβέντα μαζί του.

Η επιστροφή δεν άργησε, όπως και οι πρώτες ψιχάλες της ημέρας.
Ήρθε όμως η ώρα για να αποχαιρετήσουμε την Κόνιτσα και να βρεθούμε στα Γιάννενα για φαγητό και μια μικρή βόλτα. Και από εκεί, και χωρίς κανείς μας να το θέλει, πήραμε το δρόμο για πίσω, για τη Θεσσαλονίκη».

Αυτά από το εφηβικό. Εμείς ζηλεύουμε… Ένα διήμερο πραγματικά γεμάτο. Γεμάτο δυνατές εικόνες της ηπειρωτικής Ελλάδας, γεμάτο καινούριες εμπειρίες και γεμάτο μουσικές , χορούς και χαμόγελα… ένα διήμερο τόσο γλυκό όσο το κέρασμα στις δυο Μονές…γλυκό σα λουκούμι

Σχετικά