Σεμινάριο Σαρακατσάνικων 13-5-2015

Οι τελικές καλοκαιρινές εκδηλώσεις του Χορευτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης πλησιάζουν και το τμήμα παραστάσεων του συλλόγου ετοιμάζεται με ένα ακόμα σεμινάριο. Αυτή τη φορά ο Χ.Ο.Θ. ταξιδεύει στην πολιτιστική παράδοση των Σαρακατσαναίων με την βοήθεια του βιωματικού χοροδιδασκάλου Γεώργιου Τερζόγλου. Πρόκειται για μία ιστορική φάρα στην Βαλκανική και στην Ελλάδα.

Ξεκίνησαν στην αρχή από τα Άγραφα. Νομαδικός λαός, φυγάδες τουρκοκρατίας που ποτέ όμως δεν παραδόθηκαν στους Τούρκους. Οι Σαρακατσάνοι ζούσαν τις καλοκαιρινές περιόδους στο βουνό σε κονάκια ενώ το χειμώνα κατέβαιναν στον κάμπο μένοντας σε τετράγωνα κονάκια. Κύριο σύμβολο των Σαρακατσαναίων είναι ο φλάμπουρας. Ο λόγος για τον οποίο φτιάχτηκε ο φλάμπουρας ήταν ο γάμος. Όσον αφορά τα τραγούδια και τους χορούς των Σαρακατσαναίων μέχρι και το 1930, όταν εμφανίστηκε το πρώτο γραμμόφωνο, οι Σαρακατσάνοι δεν χόρευαν ούτε συρτό ούτε τσάμικο. Τραγουδούσαν τα τραγούδια με το στόμα χωρίς την συνοδεία μουσικής. Από το 1930 όμως και μετά μπαίνουν πιο γρήγορες αγωγές σε όλους τους χορούς. Οι χοροί των Σαρακατσάνων δεν είναι πολλοί, γύρω στους 8 με 9 χορούς. Τα τραγούδια όμως ποικίλλουν. Οι χοροί των Σαρακατσάνων, που παρουσιάστηκαν και στο σεμινάριο, μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες. Σε αυτούς που έχουν σταθερή ρυθμική αγωγή και σε αυτούς με εναλλασσόμενη ρυθμική αγωγή. Χοροί με σταθερή ρυθμική αγωγή είναι το Πάνω πόδι, ο Γυναικίσιος, ο Νυφιάτικος και ο χορός Στο ζωνάρι. Από την άλλη χοροί με εναλλασσόμενη ρυθμική αγωγή είναι ο Διπλός χορός, η κάτσα, ο Σταυρωτός και ο κιτσάδικος. Οι Σαρακατσάνικοι χοροί έχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Για τους Σαρακατσάνους το θέμα του μπροστά ήταν ιεροτελεστία. Δεν μπορούσε να υπάρχει δεύτερη κεφαλή στον κύκλο. Ο κάθε χορευτής είχε το δικό του τραγούδι το οποίο και περίμενε να το τραγουδήσει όταν θα έμπαινε πρώτος. Απαγορευόταν να πει κάποιος το τραγούδι του άλλου. Μέχρι να εμφανιστεί το γραμμόφωνο χόρευαν χωρίς την συνοδεία κάποιας κομπανίας γι αυτό και οι έννοιες «χορευτής» και «τραγουδιστής» είχαν ταυτιστεί. Οι άντρες και οι γυναίκες χορεύουν πάντα σε ξεχωριστούς κύκλους. Δεν πιάνονται ποτέ μαζί. Ο τελευταίος άντρας με την πρώτη γυναίκα μπορούν να πιαστούν με μαντήλι μόνο αν έχουν συγγένεια μέχρι δευτέρου βαθμού. Οι κινήσεις των χορών είναι αισθητικές και όχι αισθησιακές. Το βλέμμα των γυναικών είναι πάντα χαμηλά ειδικά στους γυναικείους και στους νυφιάτικους χορούς.

Μέσα από ένα πολύ ενδιαφέρον και όμορφο σεμινάριο ο Χορευτικός Όμιλος Θεσσαλονίκης είχε την τύχη να γνωρίσει ακόμα έναν τόπο, ακόμα μία πολιτιστική κληρονομιά, ακόμα ένα σύνολο ανθρώπων με τα δικά τους χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Το ραντεβού με τον κύριο Τερζόγλου ανανεώθηκε για λίγο πριν την καλοκαιρινή εκδήλωση. Ευχαριστούμε πολύ.

Σχετικά